lNatTl's profilellllllllU...didnn't..kno...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
llllllllU...didnn't..know..Who..I..aMllllllll
August 28 Back to Bangkok __***__ในที่สุดๆๆๆ ทริปเท็คโซฯ ก็สิ้นสุดลง เป็นประสบการณ์ที่จะไม่ลืม...จนกว่าจะอัลไซม์เมอร์กิน_*_
day1
การเดินทางเริ่มต้นที่ต้องขึ้นรถบัสแบบเฟรชแอร์(ไม่มีแอร์นั่นล่ะ) อย่างร้อน นั่งก็เบียด
แต่ต้องทน ทนเป็นเพื่อนกัน ทนแม่งทั้งคันอ่ะ คิดดู เฮ้ออออ
กว่าจะมาถึงที่พัก ณ ศูนย์วิจัยฯคลองวาฬก็ปาไปตีสามครึ่ง........สุดยอดความทรหด อดทน ทรมานToT
ออกกันตั้งแต่ห้าโมงเย็น ระหว่างทางทั้งหิวข้าว เม้าแตก กินหนม ปวดฉี่ ฟังเพลง...หลับ จนสุดท้ายได้แวะนครปฐมกินข้าวรอบดึกกัน
รถจอดครึ่งชั่วโมงตอนประมาณสี่ทุ่มรึห้าทุ่มก็ไม่แน่ใจ รู้ว่ามันดึกมาแล้ว แต่ก็สามารถครับ เรื่องกินนี่ anywhere...anytime จริงๆ 55
จากนั้นเราก็ไปต่อ ยังไงก็ต้องไปให้ถึง ถึงแม้ตอนนั้นวิญญาณจะหลุดลอยไปแล้วแต่ก็ยังแบกร่างเข้าที่พักได้ ณ เวลาตีสามครึ่ง ZZzzz...zz...z
day2
ตื่นตั้งแต่หกโมงครึ่งเตรียมตัวไปเก็บตัวอย่างที่ลำธารแห่งหนึ่งใน
เดินย่ำน้ำที่ห้วยกันสนุกสนาน ถือสวิงอย่างกับเด็กญี่ปุ่นแนะ ฮิๆ
ได้ปลามาเอาไปทำตัวอย่างเยอะเลย หนึ่งในนั้นมีตัวที่จับเองกะมือด้วย อย่างภูมิใจ^^
จากนั้นรอบบ่ายคือการลงลากอวนในทะเล เก็บตัวอย่างปลาอีกเช่นเคย
ทะเลที่อ่าวมะนาวสวยมาก ท้องฟ้า หาดทราย น้ำทะเล ลงตัวสุดๆ อาจไม่สวยขนาดกระบี่ แต่ที่นี้ก็ทำให้ผ่อนคลายได้ไม่แพ้กันเลย
อวนแรกไม่ได้ลง เพียงแต่เก็บภาพแทนไอแอ๋ม เพราะไม่กล้า(ยังไม่หมดปจด.)
ได้ภาพมาเพียบ ตอนนี้รอไรท์ลงแผ่นอยู่ ว่าจะเอาลงhi5
พออวนหลังๆเริ่มชักอยากเล่นน้ำ เลยตัดสินใจลงเลย ไหนๆก็มาแล้ว กลัวเสียวเที่ยว หนุกมากๆ
เสร็จภาระกิจ กลับที่พัก กินข้าว พักผ่อน นอนหลับรอดูเอเอฟ
ถึงจะมาไกลถึงประจวบฯแต่เรามะมีทางพลาดเอเอฟ ฮิๆ วีคนี้ดูสนุกดี มีเพื่อนร่วมเชียน์กันเยอะๆ นั่งดูกันยันห้าทุ่มครึ่ง ถึงจะเข้านอน
day3
ตื่นสายประมาณเกือบเจ็ดโมง อาบน้ำคนสุดท้ายของค่ายเลยมั้ง โดนรสบัสบีบแตรเร่งเลยตรู
จากนั้นเราก็อออกเดินทางไปที่ตลาดเทศบาลเพื่อหาซื้อปลา เพื่อนำมาเป็นตัวอย่างอีกเช่นเคย
ที่ซื้อก็เพราะว่าที่ตลาดจะมีปลาน้ำลึกที่เราไม่สามารถออกไปเก็บได้นั่นเอง
แต่ก่อนที่จะไปซื้อ พี่ป.โท ประจำกลุ่ม ชื่อพี่บอล ได้พาเราไปดูท่าเรือที่เค้าจอดส่งปลา ได้ดุเค้าขนปลาออกจากเรือขึ้นรถกัน
จากนั้นก็โบกรถกระบะกลับตลาด
แต่เนื่องจากกลุ่มเราชิวมากไปมั้ง มัวแต่ซื้อหมูปิ้ง เลยขึ้นรถกลับไม่ทัน.....นี่เป็นที่มาของเหตุเกิดอันไม่คาดฝัน_*_
ในเมื่อไม่ได้กลับพร้อมเพื่อนๆแล้ว จะมัวทิ้งเวลาให้เสียเปล่าได้ไง เลยตัดสินใจกินโจ๊กกะหมูปิ้งที่ซื้อมากัน
ได้กินน้ำอักลมโบราณ ได้เจอเด็กญี่ปุ่นสุดแสนจะน่ารัก ได้เฮฮา นินทาคนขับรถกัน.....ไหงต้องมาเจอเรื่องราวพลิก(คว่ำ)ผันก้อไม่รุ
ในที่สุดเมื่อพร้อมที่จะกลับศูนย์ฯ เราก็ตัดสินใจขึ้นรถมอไซค์พ่วงกัน ประมาณสามล้อของที่นู่น
ไม่รุว่าเค้าเรียกรถแบบนั้นว่าอะไร ลักษณะมันคล้ายซาเล้ง แต่ที่นั่งมันอยู่ด้านข้างแทน
พอเราออกรถ ทุกอย่างดูปกติ ระหว่างทางเรายังคุยกะลุงคนขับกันอยู่เลย ลุงแกยังบอกว่านี่ครั้งแรกที่ลดราคาให้พิเศษ
เห็นเป็นเด็ก แล้วลุงก็กำลังจะกลับบ้านพอดี
และแล้วเคราะห์ร้ายก็มาเยือน ระหว่างที่เรากำลังจะผ่านไฟแดงรันเวย์ ลุงแกขับผ่านลูกคลื่นโดยที่ไม่ชลอความเร็ว
พอผ่านลูกคลื่นเท่านั้นล่ะ.....แกนที่ล็อคล้อดันหักกระเด็น(แอ๋มที่นั่งหลังสุด กะเอ็มที่ซ้อนหลังลุงคนขับมันเห็น)
ส่วนต้อบแคร์และเค้าเริ่มเอะใจ เพราะลุงแกเริ่มเสียหลักเบ้รถเข้าข้างทาง
ในใจก็คิดว่าคงชนพุ่มไม้รึอะไรแถวนั้น แต่ปรากฎว่ามันยิ่งกว่า
เพราะพื้นถนนที่ต่างระดับจากพื้นหญ้า ทำให้รถที่เสียหลัก คว่ำ แทบจะตั้งฉากกับละติจูดเลยพี่น้อง
เค้าต้อบแคร์แอ๋มหงายเก๋งคารถ ไม่รุ้เอ็มออกไปตอนไหน แต่ที่รุคือตะโกนเรียกต้อบที่อยู่ล่างสุดกันเป็นประโยคแรก
กว่าจะออกมาจากรถได้ก็ชั่วอึดใจหนึ่ง แต่ทุกคนก็ไม่เป็นอะไรร้ายแรง
แต่ที่รู้สึกตอนนั้นเลยคือเจ็บระหว่างตูดกะสะโพกขั้นโคม่า เจ็บจื๊ดเลยToT
นอกจากเจ็บแล้วยังทั้งอาย เพราะมีคนที่ขับรถตามมา จอดดูกันอยู่หลายคัน
แต่พอเราหัวเราะ(กลบเกลื่อน)เค้าคงเห็นว่าไม่เป็นอะไรมากก็เลยไม่ได้สนใจอะไร
โชคดีที่มันไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นเลือดออกกระดูกหัก แต่ก็ถือว่าเป็นอุบัติเหตุครั้งแรกที่แรงที่สุดสำหรับพวกเราเลย
คิดดูนี่แค่รถความเร็วไม่ถึง40กม./ชม. ยังทำเอาบวมช้ำกันถ้วนหน้า ถ้าเกิดเป็นรถแรงกว่านี้ยิ่งไม่กล้าคิด
จากนั้นมาทำให้รักชีวิตมากขึ้นเยอะ รักแม่รักครอบครัวด้วย รู้แล้วว่าชีวิตคนเรามีค่ามาก ยิ่งกับพ่อแม่แล้วด้วย
 พอกลับมาถึงศูนย์ก็เล่าให้เพื่อนฟัง และก้อทำงานที่ได้รับมอบหมายต่อไป
จากนั้นบ่ายๆก็เตรียมตัวกลับบ้าน แต่ก่อนกลับได้ไปแวะพิพิธภัณฑ์หว้ากอกัน แล้วค่อยเดินทางกลับ
ระหว่างทางก็เจอวัฐจักรเดิมเหมือนตอนมา ก่อนจะถึงมหาลัยเกือบๆห้าทุ่ม เฮ้อออเหนื่อย
ps.
ความจริงแล้วทริปนี้สนุกที่สุดตรงอาจารย์ประจำวิชา
อาจารย์แกเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นไทย แกพูดไทยชัดแต่สำเนียงญี่ปุ่น
ที่น่าตกใจคือแกฮามาก ยิ่งพอไปทริป ไม่รุว่าเพราะได้เจอน้ำ รึเจอเบียร์แกถึงได้รั่วได้ขนาดนั้น
ทำท่าปลาวัว ปลาช่อน เรียกนักเรียนว่าแฮคฟิชเพราะมีลักษณะภายนอกเหมือน55
ถึงขนาดข้ามวันยังจำได้ ไม่รุว่าเมาจิงรึว่าแค่กึ่มๆ แต่ทำให้ทริปนี้สนุกสุดเลยก็ว่าได้
August 09 CHUTIDA อัพสเปดแล้วนะค้าบบไม่อัพนาน คนมาบ่นว่าไม่อัพก้อไม่มี....สรุปกุบ่นตัวเอง-*-
วันนี้ไม่ไปมหาลัยเพราะว่าพ่อไปตรวจหลังที่โรงบาล หวังว่าผลจะออกมาดี พ่อแนทเหนียวอยู่ละล่ะ555+
เออแล้วมันเกี่ยวไรกะเราที่ต้องไม่ไปเรียน???
ตอบคือไม่เกี่ยวฮะ คือกุหยุดเอง ฮิย่ะฮ่าๆๆๆๆๆ
เนื่องจากอยากหยุดเหมือนมออื่นเค้ามั่งอ่า หยุดทีเป้นเดือนน่าอิจฉานะ อย่างน้อยมีเวลาให้พักผ่อน
 มาพูดเรื่องเรียนไม่รุพี่เรนจะเข้ามาอ่านรึป่าว ตอนนี้เรียนถึงต้องอนุบาลลูกกุ้งแล้ว ทำทุกอย่างประหนึ่งคนงานฟาร์มเลย
อาจารย์เค้าว่า.."อนาคตเราต้องไปเป็นนายเค้า ในเมื่องานเล็กๆที่ลูกน้องทำยังทำไม่เป็น แล้วเราจะไปนายเค้าได้ยังไง...."
อยากจะตบโต๊ะตะโกน(ในใจ)ว่าคิดเหมือนกันเลยค่ะจาร ฮ่ะๆ
ซึ่งเด่ววันนี้ต้องไปปล่อยแม่กุ้งขาวและแม่กุ้งแชบ๊วยที่สุดแสนจะน่ากิน...เอ้ยน่ารักดิ ประมาณเย็นๆ
ส่วนเรื่องตารางชีวิตก้อยังคงเดิม ไลฟ์ไซเคิ้ลหนีไม่พ้นกลับบ้านมานั่งโหลดเล่นเนตโหลดเพลงฟังเพลง มีอยู่แค่นี้วันๆ
อ่อเพิ่มเรื่องดูเอเอฟด้วย ดูทุกวัน^^
แต่ต่อไปคงต้องปลีกเวลาไปดูแลกุ้งน้อยๆในบ่อใหญ่ ซึ่งบอกตามตรงว่าเรามันไม่ค่อยรับผิดชอบสักเท่าไหร่ ไม่รุจะดูแลมันรอดมั้ยTOT
วกมาเรื่องวงเวียนเอเชี่ยน ช่วงนี้ไม่รุจะพูดไง ช่วงนี้เกาฯยุ่นฯปะปนกันหมด กุเลือกฟังมะถูก แต่เลือกถูกอย่างเดียว
..."เลือกแจเป็นของแนทคนเดียว"555555
ช่วงนี้ฟังทุกเพลงทุกแนวทุกค่ายเลย จนจะไม่รุจักเพลงไทยละเนี่ย เวงกำ
ล่าสุดก้อนี่เลย วง ญล้วน So Nyeo Shi Dae ที่มีทิฟฟานี่กะแทฮยอน น่ารักสุดๆกุช้อบบบ
ถึงแม้น้องจะผ่านมีดหมอมากี่สิบแผล55 พี่ก้อร้ากกก
ทดแทนที่พี่เสียฮยอนอาไป กระซิกๆๆๆ (ขอไวอาลัยให้กับตัวเองที่ไม่มีบุญได้เห็นตัวเป็นๆ
 )และที่ล่าสุดกว่าก้อเอฟทีฯ ความจิงเพลงเค้าออกมานานละ แต่เพิ่งฟัง เออเพราะว่ะ
ยิ่งมาดูเอ็มวี โหยยมินฮวานแบบยอมอ่ะ แมนกว่าตรูอีก ยอมๆๆๆ
ฮงกีก้อแมน แต่พี่ชอบตอนน้องนั่งกอดกันเอง ฮิๆๆๆ
จะเหลือก้อแต่น้องแจจิน น้องได้เล่นเอ็มวีมั้ยฟระ อยากดูๆๆๆๆ
ปล.ตอนนี้สามารถอัพเดทเพลงในสเปดได้ละ หลังจากอัพไม่ได้มานานไม่รุเป้นไร-*-
ประเดิมด้วยเพลงเอฟที แร้พมาเลยเว้ย เพลงนี้ชอบสุดในอัลบัมเลยเลือกมา
ถ้าใครอยากได้จะได้คลิกขวาเอาลิ้งไปใช้ รึโหลดเก็บได้ อิอิ
...ไว้จะมาเปลี่ยนเพลงบ่อยๆ คราวหน้าเป็นG.O.Dเป้นไง
 May 28 i'm a Senpai...Oh G.O.D!!!!!!!!อัพสเปดมั่งดีก่าเรา..ไม่มีไรทำ
วันนี้ลงทะเบียนชิวมาก ลงง่ายสบายปรู้ดดด ขอให้ตอนเรียนมันง่ายสบายปรู้ดแบบตอนลงมั่งเหอะ -*-
เทอมนี้ก้อปี3แล้ว อะไรมันจะเร็วขนาดนี้วะ รู้สึกเหมือนเพิ่งจบม.6ไปแป้ปๆ ฮา
ความจิงมันก้อดี ทุกอย่างมันค่อยๆผ่านไป step..by..step กร๊ากก(เข้าเพลงซะงั้น)
แป้ปเดียวพอมองย้อนไป ไอเรามันก้อโตขึ้นนะเว่ยย....((ความคิดนะ ไม่ใช่ตรงนั้น..55+))
ตอนนี้คำว่า"พึ่งพาได้"กะลังจะมาถึง..ในอนาคตอันใกล้
ต่อไปจะเจอกับอะไรบ้างใครมันจะไปรุ แต่มันต้องผ่านไปได้ล่ะน้า
ความสุข...ช่วงนี้มีน้อยหน่อยแต่ไม่ขาด
แต่ที่ขาดน่ะ ตังค์....โอมมมจงมาๆๆๆ
.....
ps.วันนี้ไม่มีเรื่องไร้ยางมาอัพไว้เลย เหงาๆเหมือนกัน เปิดเทอมเริ่มจะเงียบๆไป
ทุกครั้งที่อัพเรื่องพวกเราจะสนุกทุกที โคดจะแปลก เรามาเจอกันได้ไง55
เออเพื่อนรักทั้งหลายด้วย แปลกที่ตอนนี้เราเจอกันคุยกันบ่อยว่ะ รุสึกยั่งงั้น
คงไม่ต้องบอกว่าคิดถึง เอาเป็นว่าแทคแคร์ว่ะเพื่อน^^
ส่วนเพื่อนที่ม.อีกนิดเดียวก้อจะจบแล้ว((ใช้คำนี้ออกจะเขิลๆ))
บางคนว่าอีกนาน เราว่ามันใกล้ละล่ะ..ไฮ่ๆๆ
หวังว่าทุกคนจะแฮ้ปปี้กะเปิดเทอม และหลานรหัส((เฮ้ออแก่แล้วว่ะ..จอร์จ))
March 18 "ไร้ยาง'cluB" in tha black..at Pattayaโว้วววว
มีเรื่องให้อัพก่อนเรียนซัมเมอร์ละนะคับ.....
ก่อนอื่นต้องขอบอกว่ามันกระทันหันมาก ยั่งกะโชคชะตาพาไป อันบีลีฟเอเบิ้ลลสุดๆ
คือก่อนหน้านี้ตัดใจว่าจะไม่ไปพัทยากะชิดแล้ว เพราะไม่มีใครอยู่ดูคุณยาย(คือคุณยายไม่สบาย ไอมากๆเลย-*-)
ไอเราก้อบอกมันว่า เออ กุไม่ไปนะ แม่ไม่ให้ว่ะ...
หลังจากนั้นก้อได้รับสารด่วนจากแป้ง ว่าบิ๊กแบงจะมา โอ้ววมายก๊อตตตฉิบหายละ...กุอยากไปใจแทบขาด
คิดดู รุเมื่อบ่าย15 ได้ข่าวว่าจะมา16 กุต้องรีบตัดสินใจละ...ตื่นเต้นชิป
โชคดีที่มีดิวก้อชอบเหมือนกัน เลยจับมือกันตกลงว่าไปพัทยา ฮ่าๆๆๆ
((กลายเป็นหลานเลวโดยปริยาย-*-))
เราก้อเลยนัดเจอกันกะว่าไปรถตู้
ระหว่างนั้นก้อมีเหตุการณ์ตระเวนหาซีดีควาย*เพื่อสมาชิกไร้ยางที่ได้มีท วุ่นวายอยู่เหมือนกัน แต่สุดท้ายก้อได้มีทกันครบครับ
***ขอบอบว่าช่วงมีท อิชิดมันลวนลามเยซองด้วย เกือบมีนอกรอบกับแนน55...
เหมือนจะไม่ชอบนะ แต่ดันไปกระซิกซอกคอมันว่าคืนนี้ให้ไปหาที่ห้อง....มันหมายความว่าไงวะ.... ไร้ยางกันเข้าไปคับพี่น้อง55
รู้สึกว่ามีทคราวนี้คุ้มค่าสำหรับหลายๆคน ยินดีด้วยน้า^^
พอมาตอนเย็น...เนื่องจากสังหรณ์กุมาเลยว่ะ ว่าคงพลาดน้องซึงรึชัวร์-*- ก้อเลยเลยตามเลย ดูกอล์ฟไมค์ก้อได้วะ55
โชคดีอีกละที่มีน้องพาเข้าวีไอพี ได้ดูจากที่สูงครับ ก้อสบายดีอ่ะ เหนค่อนข้างใกล้เลย ลมโกรก ชิวมั่กๆๆ
ประทับใจว็อกซ์รีฟจังเยยยย
น่ารักว่ะ โอ่วว เต้นก้อดีเลย ถึงรุ่นก่อนจะดีกว่าแต่รุ่นนี้ก้อใช้ได้ดีเลย แบบชอบๆๆๆ
แต่โชคร้ายกะน้องว็อกซ์ เพราะช่วงเมดเล่ย์2เพลงสุดท้าย เกิดผิดพลาดทางเทคนิค เนื่องจากแจ๊คมันเสียย
โถๆๆๆสงสารน้องเค้าจิงๆ เหวอกันหมดอ่ะ ไอเราได้แต่ปรบมือ ให้กำลังใจ.. แล้วภูมิกับแอนนี่เดินออกมาขอโทด แล้วก้อให้เต้นอีกรอบ
น้องๆก้อเต้นสุดความสามารถนะ สปิริตแรงคับ Fighting!!!!!!
แล้วที่ได้ดูก้อมีทาทา,กอล์ฟไมค์,พารัน,ปาล์มมี่ คนหลังนี่สุดยอดมากก มันส์ที่สุด
มีเรา น้องพลอย กะน้องดิว((คนนี้ไม่อยากเรียกน้องเลยว่ะ กร๊ากกก)) ยืนมันส์กันอยู่3คน...ที่เหลือสงสัยไปกี๊ซพารันอยุ่555
ยืนอยู่ดีๆ มองลงไปเห็นพี่ปั๊ปมันฝรั่งเดินมา คงจะมาเตรียมขึ้นต่อพี่มี่
พลอยกะดิวตะโกนเรียก โคดฮาว่ะ พี่เค้าไว้ให้เลย มือถือป๋องไรไม่รุ แต่ก้อไหว้เลย((ประนมเหนือหัว)) ไอดิวตกใจก้อรับไหว้อีกสิ ฮ่าๆๆๆ
แค่ร้องนำมันยังไม่พอใจ พี่วินมันฝรั่งก้อเดินมาอีก คนนี้ฮาโคดๆ
เรียกปุ๊ป ชู2นิ้วแปะหน้าผาก>.< กุว่าเมาละล่ะ แต่น่ารักมั่กๆ
ระหว่างนั้นเราก้อเป็นสโต๊กเกอร์กัน3คน จ้องกันมันทุกอิริยาบท พี่วินนี่ทำท่าไรไม่รุ มีเป่ามือ มีให้สตาฟจับตุ๊ด โอยยยเอาเข้าไป
ส่วนพี่ปั๊ปก้อเดินมาคุยกะมิคกี้((พี่แบงค์คงงงอ่ะ กุชื่อแบงค์ เจือกตะโกนมิคกี้ แม่งเหลือบตามองขึ้นมาตลอด กร๊ากกกเหมือนโคดว่ะ))
พอจะถึงคิวหัวมันจะขึ้น เราก้อยังคงให้กำลังใจอยู่ สังเกตุพี่วิน เหมือนจะตื่นเต้นมั่กๆ ทำท่างเครียดคับ ย้ำว่าเครียดจิงๆ
....แต่พอได้ออกไปปั๊ป โอ่ยยยนี่มึงตื่นเต้นแล้วเรอะ ดีดดิ้นซะมันกระจาย ฮ่าๆๆๆๆๆ
พอได้เวลาออกจากงาน ก้อเดินหารถกลับโรงแรมกัน โอ่ยยกว่าจะได้แทบตายย แต่พอได้ขึ้นนี่สิ แทบตายยิ่งกว่า....
พี่คนขับรถนะ พาเราไปทางลัด ขอบอกว่ามันลัดจิงๆ แต่มันน่ากัวสุดๆๆๆๆ
2ข้างทางมันป่ารกชัด ไม่มีแม้ไฟ ทางก้อยังไม่ลาดยางคับ จังหวะนั้นแนทนึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างเดียวว สวดมนต์หลวงพ่อโอภาสีตลอดทาง
แต่สุดท้ายเราก้อผ่านพ้นมันมาได้ สวรรค์โปรด
คืนนั้นก้อนอนบ้านน้องพลอยย ((น้องที่พลัดพรากก เนื่องจากเรามีไรเหมือนๆกัน))
--------------
พอวันที่2 8โมงกุตื่น 8โมงคึ่งดิวตื่น...แล้ว9โมงพลอยก้อตื่น
กว่าเราจะอพยพไปหาพวกแนนก้อเที่ยงกว่า ควาย*ลงมาให้สัมภาษณ์ซะแว้วว
ก้อรอจนเสด ตอนนั้นล่ะ ที่ชีวิตการตามดาราของจิงกำเนิดขึ้น
พอน้องเดินออกมาเตรียมตัวจะไปซ้อม พระเจ้าช่วย อุ๊คคค อุ้แม่เจ้า ฆ่าพี่เถอะ น่ารักเกินไปละ
ใครว่าน้องเหลี่ยมม....ชริ(กุมะเถียง) แต่ขอเถียงว่าน้องน่ารักมากกกกกก
ให้ตายเหอะ ตอนอยู่ในห้องนั้นสักประมาณเกือบ10นาทีมั้ง พี่แนทกลายเป้นตุ๊กแกเพื่อน้องอุ๊คเลย
น้องเหนแฟนบ๊ายยยาย ก้อชู2นิ้ว 2มือ ยิ้มสวยๆให้.... โอ่ยยย ฆ่าพี่ให้ตายเสียยังดีกว่า..คลั่งๆๆๆ
พอน้องเตรียมตัวเคลื่อนขบวน เราก้อเตรียมตัววิ่งเหมือนกัน โชคดียิ่งไปอีก ที่ออกไปเจอน้อง2คน เค้ามากัน2คนอ่ะ แต่เหมาะรถ2แถไว้
ไอเรามาจะไหนไม่รุเป็น10 พอน้องตะโกนเรียก "พี่...ไปมั้ย!!!!!"เท่านั้นล่ะ สวรรค์โปรดรอบ2
ลุงคนนี้ขับดีสุดยอด คนเมืองพัทยาโดยแท้ ตามติดไม่มีทิ้งห่าง กุนะอยากจะให้มาขับตามแจจุงกรูเหลือเกิ้นน
ตอนตามนี่ก้อเหมือนเดิมครับ กลุ่มไร้ยางเรายังคงนโยบายเดิม เสียงดังตลอดทางอ่ะ...พี่แก่แล้วพี่โคดอายว่ะน้องๆ
ตามไปถึงเวทีก้อนั่งรอน้องขึ้น ระหว่างนั้นพี่แนทก้อเตลิดครับ เริ่มที่วงนั้น อารายหว่า อ่อๆ ซินเดอเรล่า อู้วว
ต่อมาที่แดนเซอร์อิ๊ป สาวไฮโซ เต้นเก่งจริงนะ เรียกได้ว่าสู้สาวกิมจิได้เลย แต่ที่โดนใจพี่น่ะ คนเสื้อเขียวต่างหาก...เสียดายไม่ได้วิ่งไปถ่ายรูป-*-
และก้อโฟร์มด 55+ โฟร์จ้ะ มองเค้าทำไมเขิลลนะ
แล้วก้อจบที่น้องอุ๊คคค โฮกฮากกกก((ไม่มีคำบรรยาย เคลิ้มม))
**กลุ่มไร้ยางเรายังคงคอนเซปว่ะ...น้องมองมาตลอด โดยเฉพาะ คุณเสื้อกล้ามม ท่าจะติดใจตั้งแต่งานมีท
-----
และแล้วการไปพัทยาครั้งนี้ก้อสิ้นสุด ดิวและเค้าตัดสิ้นใจกลับบ้าน เพราะถ้าไม่กลับ รับประกันว่ากุคงได้ค้างต่ออีก1คืน55+
ปล. เหนื่อยมั่กๆ กลับมาสลบยังกะไม่ได้นอนมา3วัน
กลับมา อุ๊คมาเข้าฝัน อุ้ยยจอร์จ สุดยอดจิงๆ
กลับมา โดนด่านิดหน่อย แต่ก้อได้อิ่มอร่อยกับโออิชิ
กลับมา แต่ว่ากุอยากตามต่ออีกสักวัน กร๊ากกกกก
December 21 ~@#$#@Home AlonE&4#%!#~เข้ามาอัพเล่นๆ เพราะว่างจัด-*-
วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย เพราะอากาศเย็นจนทนไม่ได้ มือเท้าเย็นไปหมด ปรื้อออ~
ว่าจะเข้ามาโหลดสไลด์แมนโซดูซะหน่อย ได้ข่าวว่าสอบเสาร์นี้
เมื่อวานพารันมา ชิดเอ็มแนนคงไปรับไม่รุจะเป็นยังไงมั่ง แต่เราไม่ไป แฮะๆ
เอ่อเรื่องพารัน ต้องขอโทดจิงๆนะที่ส่งคำตอบให้ไม่ทันToT ขอโทดจิงๆ
เห็นว่าวันนี้จะมารีโมทคอนโทรล เด๋วจะรอดูอยู่บ้านเนี่ยล่ะ ช่วงนี้เครียดนิดหน่อยว่ะ
ประมาณว่าเริ่มจะเป็นคนปกติแล้วนะ สนใจการเรียนเพิ่มขึ้น10เปอร์เซนนะ คิดว่า55+
เอ่อเรื่องเรียน นี่ยังไม่ได้บอกแม่เลยว่ามีเรื่องที่คณะด้วย สาเหตุมาจากการทุจริตฯO.o
พระเจ้า มันเกืดขึ้นจริง ซึ่งทำให้พวกไม่รุเรื่อง ต้องเสียหายหลายคะแนน((แต่ของเราคงไม่เสียหายไรมาก55+))
กลายเป้นยกเลิกคะแนนส่วนนั้นไป พูดแล้วเครียด น่าจะยกเลิกคะแนนเลคเชอร์แทนน้าาาอาจารย์-*-
สงสารก็แต่คนที่เค้าตั้งใจจริงๆ ทุ่มกับการอ่านมานาน แล้วก็คนที่ติดร่างแหไปด้วย ถ้าเราอยู่รอบนั้นคงต้องฟังๆเค้ามั่งล่ะว้า
เอาเป้นว่าไปไฟท์ต่อกะการสอบที่เหลือ2ครั้งละกัน เฮ้อออ.....
พอละ อัพไว้เพียงเท่านี้ ต้องอ่านแมนโซฯละ เด่วไม่ทันๆ
ใครอยู่ในช่วงสอบก็ตั้งใจกันไว้นะ
...ถึงรอยหยักจะไม่มาก แต่แนทจะพยายามคับ ....เพื่ออนาคต
.............
..........
.......
....
..
.
ปีหน้าเจอกัน แจตุงที่รัก กร๊ากกก
December 08 ป่วงงง-*-เฮ้ออเมื่อวานส่งของให้น้องๆที่ขอนแก่น หนักโคดอ่ะ กว่าจะแบกไปถึงไปรษณีย์-*- เพื่ออิชิดเลยนะเนี่ย เหอๆ
แล้วพอฝากเงินทอนให้ ดันนนต้องเสียค่าธรรมเนียมอีก30 ปรากฎกุทั้งเสียเหงื่อ+ขาดทุนในคราวเดียว ฮึ่มๆๆ
บ่นไปก้อไม่ได้ไรคับ ช่างมันเถอะ แค่ได้บ่นก้อพอใจแล้วว^^
ปล.ตอนนี้กินป้อกกี้แจอย่างไม่เสียดาย อร่อยดีเหมือนกันนะ
ต้องขอบคุณน้าหน่อยที่รักมากมาย ได้มาครบทุกแบบเลย ขนาดไม่ได้ฝากซื้อนะเนี่ย55+
ไม่รุเจ๊เล้งจะมีขายป่าว ชักติดใจ แต่ถ้าไปซื้อคงแพงแหงมๆ
เออ ไหนชิดว่าแจมีน้อยไง น้ากุบอก ตอนไปซื้อนะตรึมเลย กวาดลงตะกร้าจนคนขายงง
แล้วเจ๊ยังไปบอกเค้าอีกนะ ว่าดังมากที่ไทย55+
ปล.2 เมื่อไหร่จะมาสักทีน้า จะลงแดงตายอยู่แล้วนะเฟร้ยยย ชริๆๆ
November 30 i'm Back~#@$%#@-*-ลืมไปแล้วนะเนี่ยว่าเราก้อมีspaceเหมือนกันฮ่ะๆๆ
spaceเราคือเครื่องเตือนความจำเรา ฉะนั้น คนที่เข้ามาอ่านถ้าไม่เข้าใจก้อ...ช่วยไม่ได้55+
25-26 ตุลา ไปสอบดำน้ำมาล่ะ เกินคาดจริงๆ((ไม่คิดว่ามันจะสนุกขนาดนี้))
ออกเดินทางตั้งแต่วันศุกร์เลย เพราะต้องไปค้างบ้านแอ๋มแถวๆราม ได้ร้องคาราโอเกะด้วย
ไมค์ลอยนะ((ลอยจริงๆเพราะแม่งแบตหมด เหอๆ))
แล้วกว่าจะได้นอนก้อเกือบๆตี2 เพราะแอ๋มกะต้อบนั่นล่ะ -*-
พอเช้ามืดวันที่25 เราก้อออกเดินทางไปบ้านแบงค์เพื่อขึ้นรถตู้ไปพัทยา....และแล้วการเดินทางก้อเริ่มขึ้น
ออ คุณแม่แบงค์ใจดีมากเลย ทำแซนวิชแฮมชีสให้ไปกินกันบนรถด้วย พอรองท้องกันเรียบร้อย ทุกคนก้อพร้อมใจกันหลับแบบไม่ต้องนัดหมาย
ประมาณชั่วโมงกว่าๆก้อถึงพัทยา นั่งรอพี่ๆมาสเตอร์ทั้งหลายจนครบขบวน เราก้อย้ายทัพขึ้นเรือโดยทันที
ตอนแรกนึกว่าจะเมาเรือ แต่ก้อไม่นะ สบายมากกก((จนง่วงตลอดทางเลย))
ตอนที่อยู่บนเรือเสียงค่อนข้างดัง แต่ว่าอากาศดีสุดๆ อยากจะเก็บใส่ถังออกซิเจนไปสูดแถวบ้านซะจิงๆ
พอได้เวลาจะลง พี่เสือ((มาสเตอร์ที่มาทดสอบเรา))ก้อบีฟให้ฟัง จากนั้นก้อได้เวลาเอาชีวิตไปแขวนไว้กะถังอ๊อกฯ ฮ่ะๆๆ
ความรู้สึกแรกคือตี่นเต้นชะมัด ตอนจะกระโดดลงไป แต่พอได้ลงไปอยู่ในทะเลแล้ว มันสบายบอกไม่ถูก ชิวมาก ฮะๆๆ
แล้วเราก้อได้ทำความคุ้นเคยกับชีวิตใต้น้ำ และทดสอบskillต่างๆ อย่างที่เคยทำในสระบก
และไดฟสุดท้ายก้อเป็นการดำดูสิ่งสวยงามใต้ทะเล
จะว่าไป มันก้อไม่ได้สวยอะไรมากมาย แต่ว่าการที่เราได้เห็นอะไรที่มันเป็นของจริงสิที่สุดยอด((อ่ะเวอร์มะ55+))
นี่แค่พัทยา ยังทำให้ประทับใจได้ขนาดนี้ ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกัน ตอนแรกว่าจะพักเรื่องดำน้ำไว้ก่อน
แต่พอเจอของจิง ดันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือซะนี่-*-
อยากทำงานพิเศษอีกจัง จะได้เอาไปซื้อฟิน กะเวทซูท เฮ้ออ
อ่อ ลืมไปเรื่องนึง เรื่องนี้คงจะไม่ลืมไปจนกว่าอัลไซเมอร์จะกินเลยล่ะ....
ไดฟ์ก่อนสุดท้าย ((ไดฟ์ตำนาน))
.....พอตอนกะลังจะลง พี่บนเรือดันบอกว่า น้อง....อย่าเพิ่งลงเลย รอแป้ปนึงก่อน
ไอเราก้องงดิ ทำไมวะ หนักนะเฟร้ยถังอ๊อกฯเนี่ย ไม่ให้ตรุลงเพราะไรกัน
สักพักเพื่อนบนชั้น2ก้อฮากันกระจาย ก้อเพราะว่ามันเห้นอะไรบางอย่างลอยมาจากเรือลำหน้า
ลักษณะมันกระจัดกระจาย สีเหลือง ท่ทางไม่น่าไว้วางใจ และน่าจะมีกลิ่น(เหม็น)ด้วย
สรุป..มันคือ"ขี้"นั่นแหละ
โหย ไอเรือลำหน้ามันทำไมต้องมาปล่อยเอาตอนพวกกรูลงด้วยฟระ แทบอ้วกแนะ เหอๆๆ
กว่าจะได้ลง ก้อต้องรอให้ลมพัดพาเอาสิ่งปฏิกูลลอยน้ำนั่นไปก่อน
ที่ฮากว่านั้นคือ ไม่มีใครกล้าลงก่อน สุดท้ายพี่เสือต้องสละชีพนำทัพลงไปคนแรก
ต่อมาก้อไอแอ๋ม((แทนทีจะเป็นต่อ แต่เพื่อนสาวเราดันมาสุภาพบุรุษไรตอนนี้ไม่รุ55+))
แล้วก้อเป็นแนท แล้วก้อต้อบ((ต้อบฮาโคดอ่ะ พอลงถึงน้ำปั้ปตีฟินเร็วจนแซงหน้าเค้าไปเฉยเลย พี่ไต๋ยังแซว...
"พี่ไม่เคยเจอใครตีฟินเร็วเท่าต้อบมาก่อนฮ่ะๆๆ))
แล้วเราก้อทดสอบเรื่องเข็มทิศกัน แบบตอนนั้นสับสนมาก เพราะไม่รุว่าไอที่ลอยผ่านหน้าเราไปน่ะ มันแพลงก์ตอนรึว่าขี้กันวะ
((สรุป แอ๋มบอกคือ"ขี้"ครับพี่น้อง-*- ))
โชคดีนะที่มันไม่เข้าปาก ไม่งั้นคงได้อ้วกใต้ทะเลอย่างที่ครูเบษบอกชัวร์ -*-
จบไปอีกหนึ่งประสบการณ์ดีๆ ((ถ้าไม่นับเรื่องขี้นั่นนะ))
ได้เห็นทั้งม้าน้ำ ที่ตัวเล็กมากๆ ประมาณนิ้วก้อยได้มั้ง ได้เห็นปลาวัว และอีกหลายชนิด ทั้งตัวเดียว เป็นฝูงๆ เยอะแยะไปหมด
ปะการังก้อด้วย((ปะการังนี่สุดยอด ใหญ่โตใช้ได้^^))
จากนี้ไปก้อต้องมีอีกหลายครั้งล่ะนะ ที่จะได้ไปเห็นอะไรดีๆแบบนี้อีก.....
ปล :: อัพคราวนี้ไม่มีไรที่เกี่ยวกะดาร์ลิ้งเราเลยเนอะ...งั้นต้องขอซักหน่อย
ตอนนี้ยังก้อยังรักแจ หลงรัก เมี้ยนเดิมฮ่ะๆๆ ((ถึงจะฝันกุก้อยอม55+))
ส่วนตัวจิง สงสัยต้องหาสาวแทนแล้วล่ะ เพราะตอนนี้กะลังหนุ่มได้ที ฮ่ะๆๆๆ
ทุกอย่างก้อยังโอเคเหมือนเดิม เหมือนเดิมทุกอย่าง เกรดก้อคงเดิม((อันนี้ล่ะที่อยากให้มันเปลี่ยนแปลงบ้าง))
จะมีที่เพิ่มเข้ามาคือ ตอนนี้ใส่แว่นแล้วล่ะนะ เพราะมองไกลไม่ได้จิงๆ สงสัยเล่นคอมมากไปฮ่ะๆๆ
อิชิดบอกกรูน่าเลว...ตรงหนายฟระ ออกจะน่ารัก เอิ้กกๆๆ
ปายละspaceจ๋า ถ้าเค้าไม่ลืมจะมาอัพบ่อยๆนะ^^
|
||||
|
|
